Leathermouth


ds Rok założenia: 2007
Skład: Frank Iero, Rob „Bobbie” Venom, Vincent Avarali, John Hambone, James Dewees
Gatunek: Post hardcore punk
Strona | Facebook | Twitter

„Dla mnie Leathermouth to sposób na wyrzucenie z siebie całego tego gówna, które widzę i mnie wkurza.” – Frank Iero

Leathermouth-band-03Na kartach historii, muzyka dawała pełen wachlarz komentarzy odnośnie sytuacji społecznych i politycznych na świecie. Od folkowych protestów Boba Dylana, które stały się hymnami lat 60, przez zgryźliwość Dead Kennedys w połowie ery Reagana, po krytykę polityki Stanów Zjednoczonych wytoczoną przez Rage Against The Machine aż do postawy jaką obrało Green Day na początku XXI wieku. Muzyka zawsze miała w tych sprawach swój głos i nie jest niespodzianką, że teraz, w cieniu mrocznych lat, LeATHERMOUTH wyszło przed szereg ze swoim albumem XO – płytą, która sprzeciwia się polityce i sytuacji społecznej USA, która miała miejsce w 2009 roku.

Frank Iero ma dosyć. Po latach trzymania w sobie złości skala zdenerwowania osiągnęła swoje apogeum. W 2007 Iero stworzył Leathermouth razem z przyjaciółmi z rodzinnego New Jersey.

„Chcę poruszyć tematy, o których istnieniu ludzie chcą zapomnieć. Leathermouth to mój sposób na wyrzucenie z siebie całej agresji, która się we mnie tłoczy. Po nagraniu albo koncercie z LM czuję, przyjemną pustkę pozostawioną po całej nienawiści, która się we mnie kotłuje, to prawie jak katharsis. Wstydzę się moich emocji i na początku chciałem zatrzymać Leathermouth anonimowym… ale kurczę, nikt z nas nie jest idealny, świat schodzi na psy i ktoś musi mieć w końcu jaja, żeby o tym powiedzieć.” – wyjaśnia Iero

Zmęczony sytuacją społeczną i polityczną w swoim kraju, Iero eksploduje nagromadzoną w sobie frustracją i zamyka ją na krążku XO. Wydany w 2009 roku album to wypełnione szybkimi riffami wołanie do działania z kontrowersyjnymi piosenkami, takimi jak „Catch Me If You Can”, która przyrównuje nowojorską policję do Kuby Rozpruwacza, „Sunsets Are For Muggins”, która opowiada o okradaniu naszego dzieciństwa za pomocą leków oraz terapii oraz „5th Period Massacre”, która jest wystawieniem środkowego palca w stronę przemocy w szkołach, która doprowadza do strzelanin.

„Chciałbym powiedzieć, że ta płyta to próba obudzenia społeczeństwa i nakłonienia ich na spojrzenie na to co się dzieje tuż pod ich nosem. Wszyscy dajemy z siebie wszystko, żeby udawać, że złe rzeczy nie przytrafiają się dobrym ludziom i że za wszystko odpowiada siła wyższa… ale to gówno prawda. Przestańcie zakrywać waszym dzieciom oczy. Wszystko jest chore i udawanie, że tak nie jest nic nie poprawi. Mam po dziurki w nosie ludzi, którzy modlą się o zmianę, kiedy to od nich zależy, żeby ruszyć tyłek i sprawić, żeby coś się zmieniło.”

Po wyjściu krążka XO rozwój zespołu zatrzymał się na korzyść My Chemical Romance. W 2012 Frank wypowiedział się, że bardzo chciałby kontynuować Leathermouth, ale nie jest pewny, czy to się stanie.

„Ciągle jest we mnie ta część, która nienawidziłaby mnie za opuszczenie tego zespołu. Bardzo chciałbym, żeby Leathermouth pracowało dalej, ale Jezus ma najwyraźniej inne plany wobec mnie.”

W maju 2013 roku Leathermouth wróciło jednorazowo, żeby zagrać na festiwalu Skate and Surf.

Obecny skład:

  • Frank Iero – wokal
  • Rob Hughes –gitara prowadząca
  • Ed Auletta – gitara rytmiczna
  • John McGuire – gitara basowa
  • James Dewees – perkusja

Byli członkowie:

  • Andrew Escobar – gitara basowa (2007)
  • Vincent Averelli – gitara rytmiczna (2007)
  • Steve Oyola – perkusja (2007)

Dyskografia:

  • XØ (2009)

Leathermouth-band-01 LeATHERMOUTH-leathermouth-24636866-600-484 url

Kategoria newsów: Frank Iero

Strona mychemicalromance.com.pl zastrzega sobie prawo do tego opisu. Prosimy go nie kopiować. Jeżeli będzie to konieczne prosimy podać adres naszej strony w źródle.